جاری در صفای وجود مردمان رامشیر و امیدیه

مجتبی گهستونی: واقعیت امر این است که کمتر کسی در این کره خاکی از توانمندی های اقتصادی دو شهرستان امیدیه و رامشیر در شرق استان خوزستان اطلاع دارد به همين دليل تصميم گرفتيم در دو روز خاكي كه سفرمان با اين پديده همراه بود ادامه سفر دهيم.

رامشیر

رامشیر جمعیتی حدود ۸۰ هزار نفر دارد. از شمال با اهواز و از جنوب با امیدیه مجاورت دارد و در ۳۵ کیلومتری ماهشهر قرار گرفته است. اين شهر كه محلي ها به آن خلف آباد مي گويند و هندوانه مرغوبي دارد در تاریخ در 13 بهمن 1384 به شهرستان تبدیل شد. کار بیشتر مردم آن کشاورزی است و رودخانه‌ای به نام جراحی از کنار شهر می‌گذرد. مي گويند رامشیر توسط مولا خلف از قبیله مشعشعیان احداث گردید كه در حال حاضر شامل دو بخش مركزي و مشراگه است.

ما با همكاري فرماندار فرهيخته و علاقه مند به گردشگري اين شهر جناب آقاي احسان نيا و همچنين ساير همكارانشان مثل شريفات و شيرازي خيلي خوب رامشير را شناختيم. اماکن دیدنی آن مثل امامزاده سید هاشم، موضیف میر عبداله، باغ مستوفی، سد انحرافی رامشیر،پارک ساحلی ، قدمگاه و بسياري از محوطه هاي باستاني آن را مشاهده كرديم كه قطعا با ايجاد اداره ميراث فرهنگي در اين شهر و همچنين انجام كاوش هاي باستان شناسي قطعا تاريخ اين بخش از استان نيز در تاريخ ايران زمين متحول خواهد شد و زواياي پنهان اين شهرستان رو مي شود. به همين دليل رامشير در سال 1388 با كشف يك تابوت اشكاني كه متعلق به يك كودك بود در صدر اخبار قرار گرفت.

در نزديكي ساحل رودخانه رستوراني سنتي اسقرار دارد كه مي تواند پذيراي شما مسافر گرامي باشد.

اميديه 

اما اميديه را در جنوب شرقی استان خوزستان پيش از اين چند بار ديده بودم كه اين بار متفاوت تر از قبل بود. به لطف و راهنمايي حاج عباس حياتي و راهنمايي هاي ايشان سفر خوبي در اين شهرستان نفتخيز داشتيم. شهر امیدیه بعد از اکتشاف نفت و گاز در سال ۱۲۷۹ خورشیدی آغاز به شکل‌گیری کرد كه ابتداء به سی‌برنج معروف بود. در اين سال زمین شناسان و مکتشفین به وجود ثروت های زیرزمینی در این منطقه که در گذشته دور نامی از آن در کتب تاریخی دیده نمی شد پی بردند.

این شهر دارای منابع و صنایع بسیاری از جمله نفت و گاز است و داراي تنوع قوميتي است. از مناطقي با فرهنگ‌های متفاوت تشکیل شده که بخش عمده آن به دلایل از جمله جنگ مربوط مي شود. وجود صنايع متعدد از ديگر دلايل مهاجرپذير بودن اين شهرستان است.

اولین شهيد ایرانی در جنگ ایران و عراق را از شهرستان امیدیه می‌دانند كه ایرج دستیاری نام دارد و در ميانكوه عكس آن زينت بخش ورودي شهر است.

شهر امیدیه از دو گونهٔ مختلف منازل شخصی و شرکتی برخوردار است. منازل شرکتی در مناطقي همچون سیتایپ، کارگری‌ها و بخش میانکوه متمركز می‌باشند و از مناطق عمدهٔ شخصی نشین امیدیه می‌توان به علی آباد، پاچه کوه و شهرک مطهری نام برد. منطقه بسيار زيبا ميانكوه در فاصله كمي بيرون از شهر اميديه قرار دارد كه يكي از محلات اين شهر محسوب مي شود كه يك كوه اين دو را از هم جدا كرده است.

استقرار اميديه در سر راه اصلي بين شهرهاي اهواز، بهبهان، بندر ماه‌شهر و در نهايت ديلم و گناوه در استان بوشهر آن ‌را از اهميتي مضاعف برخوردار ساخته است. شهرستان اميديه ‌در‌گذشته‌ای نه چندان دور جزو بندر ماهشهر به حساب می آمد. اميديه از نظر جغرافيايی در 49 درجه و 43 دقيقه ی درازای خاوری و 30 درجه و 45 دقيقه ی پهنای شمالی و در ارتفاع 30 متری از سطح دريا و در جنوب خاوری استان خوزستان واقع شده و آب و هوای منطقه گرمسيری است. اين شهرستان از شمال به شهرستان رامهرمز از جنوب به هنديجان از خاور به بهبهان و از باختر به بندر ماهشهر محدود می‌شود.

بازديد از هسته نخستین شهر امیدیه، محلی به نام آسک در نزدیکی روستای آسیاب در جنوب خاوری امیدیه و بازديد از يك شبه  آتشفشان که اکنون به "کوه سوخته" شناخته می شود، در کنار جاده امیدیه به آغاجاری جز ويژگي هاي اصلي اين سفر بود.

اميديه هم اكنون دارای فرودگاه بوده و در گذشته داراي راه آهن بود.

اما با آرش نورآقايي و ساير دوستان در قالب كتاب گردشگري خوزستان فرصتي شد تا در اسفندماه 1389 دو روز و يك شب را در اميديه سپري كرده تا از توانمندي هاي گردشگري آن بازديد نماييم. آرش نورآقايي در سايت خود http://nooraghayee.com/ گزارشي تصويري و تشريحي با عنوان شهرهاي نفتخيز در اينباره منتشر كرده است كه تقديم شما خوانندگان مي شود.

امیدیه، آغاجاری و رامشیر آخرین شهرهایی بودند که ما ظرفیت های گردشگری اشان را مورد بررسی قرار دادیم. حالا می توانیم بگوییم که این شهرها در صورت توجه، اقبال برخورداری از منفعت گردشگری را خواهند داشت:

 

جاده اهواز - امیدیه. سه روز آخر سفرمان هوای بعضی از شهرهای خوزستان بسیار غبارآلود بود، طوری که پروازها به مدت چندین ساعت لغو و مدارس تعطیل شدند.

جاده اهواز به امیدیه

این جا را به نام “کوه سوخته” می شناسند. یک پدیده جالب زمین شناسی در این منطقه اتفاق می افتد و برای برگزاری Geo Tourism ایده آل است. کلا خوزستان برای این نوع از گردشگری ظرفیت ویژه ای دارد.

از این حفره گاز متان بیرون می آید و آن پودر زرد رنگ، گوگرد است که از دل زمین بیرون می تراود. اگر دستتان را بر روی این حفره بگیرید گرمای ناشی از خروج گاز را احساس می کنید.

تا به حال چنین چیزی دیده بودید، یا حدس می زدید که چنین پدیده ای را در ایران مشاهده کنید؟

هر رنگی نشانگر حضور یک نوع ماده  معدنی است.

بدون شرح

بدون شرح

خیلی ها نمی دانند حتی آغاجاری کجای این مملکت قرار دارد اما این شهر در ابتدای قرن حاضر (قرن چهارده هجری شمسی) با حضور این آپارات ها، سینما داشته. سالن این سینما هنوز تنها سالن برگزاری مراسم در این شهر است.

در میان اعراب خوزستان رسمی با عنوان “بیرق زنان - بیرق زنون” وجود دارد که شرحش را در کتاب خواهیم آورد. آن چه سردر این خانه می بینید همان بیرق ها هستند.

 

بدون شرح

مُضیفی در رامشیر. مُضیف مکانی است برای مراسم قهوه خوری و جمع شدن اعراب در شرایط مختلف. در گزارش های قبلی عکس های دیگری از مضیف ساخته شده از نی را نمایش داده ام.

طراحی داخلی مضیف

با این گزارش تصویری، شرح سفرهای تحقیقاتی برای پدید آوردن کتاب راهنمای گردشگری خوزستان به پایان رسید. اکنون گروه ما در مرحله ی آغاز تحقیقات کتابخانه ای است. تا چه پیش آید…

شهر: 
دسته بندی: 

افزودن یک دیدگاه تازه