به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) از خوزستان آثار تاریخی موجود در این محوطه باستانی شامل پل تاریخی ساخته شده از سنگ و ساروج و یک سنگ آسیاب متعلق به دوران ساسانی تا اسلامی است.

به استناد برخی شواهد موجود در منطقه، همچون آسیاب، برخی از باستان‌شناسان معتقد به وجود شهری تاریخی در دل خاک این محوطه تاریخی هستند. این در حالی است که این محوطه با برخورداری از چنین قدمتی متعلق تا به حال در فهرست آثار ملی کشور به ثبت نرسیده است.

منجنیق همچنین نام اسلحه‌ای باستانی است که برای پرتاب اشیا بدون نیاز به مواد منفجره از آن استفاده می‌شد. گویا منجنیق در سال ۳۹۹ قبل از میلاد مسیح ابداع شده است.

در همین حال، یک دوستدار میراث فرهنگی معتقد است منجنیق احتمالا همان "شهر سوخته نمرود" است که در آن حضرت ابراهیم (ع) را به آتش افکندند.
 ادامه »

مسؤول انجمن دوستداران میراث فرهنگی باغملک گفت: نقش برجسته "رود نو" در فاصله حدود ۲۰۵ کیلومتری جنوب غربی روستای سرحانی این شهرستان و در میان دره سنگی پهن و وسیعی واقع شده که تاکنون هیچ تحقیق یا نظر کارشناسی که منجر به شناخت هویت واقعی آن بشود انجام نشده است.

یونس شفیعی در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در خوزستان- در معرفی نقش برجسته " رود نو"باغملک بیان کرد: این نقش برجسته در فاصله حدود ۲۰۵ کیلومتری جنوب غربی روستای سرحانی و فاصله تقریبی ۴۵ کیلومتری از مرکز شهرستان و در میان دره سنگی پهن و وسیعی با ابعاد ۶ در ۲۰۵ متری واقع شده است. بر روی این نقش برجسته دو دریچه مستطیل شکل با اندازه‌هایی تقریبا مساوی و یک دریچه‌ نسبتا جدید که مشخص نیست بعدها به چه دلیل به وجود آمده قرار گرفته و این نقش برجسته‌ تقریبا از بین رفته را مزین کرده است.  ادامه »

بسیاری از ما روزهای پایانی هفته را به امید اندکی آرامش به جنگل و دشت و کوه و رود و دریا پناه می‌بریم، به زمینی که دور از دسترس انسان، پاک و آسوده مانده است، تا پناهی باشد برای کسانی که خود را در جنگل خودساخته آهن و بتون زندان کرده اند.

در خوزستان، روستای «مال آقا» نامی آشنا برای مردم شهرهای بزرگ است. «مال آقا» در یک دره کوچک کنار یک رودخانه جای دارد و هر روز هفته میزبان بسیاری از مردم خسته از شهر است.

ولی افسوس که همانند بسیاری دیگر از پناهگاه‌های مردم فراری از شهر، «مال آقا» نیز دور از دسترس بی‌فرهنگی برخی از دشمنان طبیعت نیست. هر روز سیل خروشانی از زباله‌های شهری، که بیشتر نیز بازیافت نشدنی هستند، به سوی «مال آقا» جاری می‌شود، و به جز مردم روستا هیچ کسی یا سازمانی برای پاکسازی آنها تلاش نمی‌کند.  ادامه »