چیت ساز: رییس سازمان میراث فرهنگی به شوش توجه ویژه داشته باشد

مدیر پیشین پایگاه میراث فرهنگی شوش گفت: امیدوارم مسؤولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و در رأس همه، حمید بقایی ـ رییس سازمان ـ توجه ویژه‌ای به شوش داشته باشند.

محمدرضا چیت‌ساز در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره‌ی جلسه‌ای که به تازگی برای بررسی عرصه و حریم شوش برگزار شده است، بیان کرد: چنین جلساتی زمانی شأن علمی دارند که کارشناسان و اعضای هیأت راهبردی پایگاه شوش و کارشناسان زبده‌ی سازمان میراث فرهنگی در آن حضور داشته باشند.

وی درباره‌ی روند تعیین عرصه و حریم شوش، توضیح داد: بهار سال 1387 یک هیأت کارشناس به سرپرستی محمدتقی عطایی با انجام گمانه‌زنی، عرصه و حریم شوش را تعیین کرد. در واقع، با توجه به گذشت زمان، نسبت به تعیین حریم پیشین که توسط آقایان رهبر و کابلی انجام شده بود و آثار جدیدی که از دوره‌های اسلامی و پیش از آن پیدا شده بودند، بیش‌تر محققان بر این عقیده بودند که این عرصه و حریم باید بازبینی شود. پس از پایان کار و تحویل گرفتن گزارش هیأت، جلسه‌های متعددی را با کارشناسان هیأت راهبردی و کمیته‌ی فنی سازمان تشکیل دادیم و این افراد شامل میرعابدین کابلی، مهدی رهبر، محمدحسن طالبیان، نوروززاده چگینی، کامیار عبدی، حسین رایتی‌مقدم، مهدی موسوی کوهپر ـ رییس پیشین پژوهشگاه سازمان ـ، فریبرز دولت‌آبادی ـ معاون پیشین میراث فرهنگی ـ و سیاوش صابری ـ مدیرکل دفتر حفظ بناها ـ بودند.

او با اشاره به این‌که این بررسی‌ها حدود نه‌ماه طول کشیدند، گفت: حتا با رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری خوزستان نیز صحبت کردیم و در نهایت، از میان نظرهای مختلف مبنی بر بزرگ‌تر شدن حریم یا کوچک‌تر شدن آن، به یک نظر فی‌مابین رسیدیم. پس از آن نیز در اسفند 1387 جلسه‌ای در دفتر وکیل ـ مدیر کل ثبت آثار تاریخی ـ برگزار شد که مسؤولان سازمان میراث فرهنگی خوزستان در آن حضور نیافتند؛ ولی کلیات عرصه و حریمی که با اعضای کمیته‌ی فنی هیأت راهبردی بررسی شده بود، همراه ضوابط آن تصویب شد.

به گفته‌ی چیت‌ساز، کلیات عرصه و حریم همراه با نقشه به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری خوزستان فرستاده شد و پی‌گیری‌های مکرری برای برگزاری جلسه‌ای در سازمان میراث فرهنگی خوزستان برای نهایی شدن این مصوبات انجام شدند؛ اما پس از گذشت پنج‌ماه، جلسه‌ای برگزار نشد. در این‌باره حتا نامه‌هایی را به سازمان میراث فرهنگی در تهران فرستادم تا این‌که سرانجام، چهارشنبه‌ی هفته‌ی پیش خبر تشکیل جلسه را شنیدم.

او با اشاره به این‌که کلیات عرصه و حریمی که تصویب شد، حدود 11ماه بررسی شده بود و بیش از 40 نفر درباره‌ی آن نظر داده بودند، بیان کرد: امیدوارم مسؤولان سازمان و بخصوص رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری توجه ویژه‌ای به شوش داشته باشند؛ ولی چگونه ممکن است، کسانی مسؤولیت حفظ این آثار را در خوزستان و شوش برعهده داشته باشند که خود جواز ساخت هتل امیرزرگر را امضا کرده‌اند؟ یعنی به‌راستی تا این حد نسبت به آثار تاریخی بی‌اهمیت هستیم؟

وی درباره‌ی هتل امیرزرگر توضیح داد: ساخت هتل در شوش بسیار لازم و ضروری است؛ ولی باید دید این هتل کجا باید ساخته شود. آیا بین دو کاخ هخامنشی جای مناسبی برای ساخت هتل است؟ من در زمان مدیریت در پایگاه شوش نخستین چالشی که با آن روبه‌رو شدم، این بود که یکی از کارشناسان سازمان در نظری کتبی اعلام کرد که ساخت هتل برای شوش خوب است و می‌توانید همین‌جا (محل فعلی هتل امیرزرگر) بسازید. به همین دلیل، ابتدا ساخت هتل را در این محل، غیرقانونی اعلام کردیم.

چیت‌ساز ادامه داد: این کار با مخالفت آقای امیرزرگر روبه‌رو شد تا جایی که از من به‌دلیل جلوگیری از ساخت هتل شکایت کرد، زیرا عقیده داشت، نظر کارشناس سازمان میراث فرهنگی این بوده است که برای ساخت هتل مشکلی وجود ندارد. سرانجام نیز پس از برگزاری جلسه‌ای در دفتر قائم‌مقام سازمان، قرار شد در محل ساخت هتل امیرزرگر گمانه‌زنی انجام شود و مسؤولیت این کار به کارشناسان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری خوزستان سپرده شد. در آخر نیز باغبان کوچک ـ باستان‌شناس ـ در زمستان سال 1387 گزارشی را مبنی بر رسیدن به آثار دوران پیش از اسلام و دوره‌ی اسلامی منتشر کرد.

وی در پایان با اشاره به این‌که ساخت هتل امیرزرگر کاملا غیرقانونی است، اضافه کرد: متأسفم که بگویم، پس از گذشت حدود یک‌سال و پنج‌ماه، حقوق پرسنل پایگاه که دو نفر هم بیش‌تر نیستند، پرداخت نشده است و به نظر می‌آید، همان‌طور که ما با ساخت هتل مخالفت کردیم، برای این مسأله نیز چنین مشکلاتی پدید آمد. در این راستا حتا به بقایی نیز چند نامه نوشتم که متأسفانه پاسخی دریافت نشد و من برخلاف میل باطنی‌ام، استعفا دادم.

شهر: 
دسته بندی: 

دیدگاه‌ها

افزودن یک دیدگاه تازه