یک باستان‌شناس بر ضرورت نجات‌بخشی تپه بالنجون دزفول به عنوان یکی از تپه‌های تاریخی مهم کشور تاکید کرد.

مصطفی عبداللهی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در خوزستان خاطرنشان کرد: متعلق بودن این محوطه به دوره ایلام نو و وسعت کم و بیش زیاد آن بر ضرورت نجات‌بخشی و کاوش در این تپه باستانی افزوده است.

وی با اشاره به وجود حفاری‌های غیر‌مجاز، خاک‌برداری و فعالیت کشاورزان در این تپه افزود: برخی از حفاری‌های غیرمجاز در اثر حضور عشایر در محوطه و حفر چاله‌هایی برای برپایی چادر و حتی در برخی موارد حفر زمین برای کشف آثار قیمتی است که در خصوص حفظ اشیای موجود در این منطقه بسیار نگران‌کننده است.

او بیان کرد: شواهد نشان دهنده تخریب آثار معماری‌ بر اثرحفاری‌های غیرمجاز در این محوطه است که متاسفانه تاکنون هیچ اطلاعاتی در خصوص آن‌ها به دست نیامده است.

این باستان‌شناس گفت: ما نامه‌نگاری‌های خود را با امور عشایر دزفول و سازمان میراث فرهنگی خوزستان مبنی بر جلوگیری از ورود عشایر به این محوطه برای پیشگیری از تخریب‌های بیشتر صورت داده‌ایم.

عبداللهی همچنین از ارایه طرح پژوهشی تپه بالبخون به پژوهشکده باستان‌شناسی کشور و اعلام آمادگی این پژوهشکده برای انجام کاوش در این تپه خبر داد.

وی در خصوص زمان آغاز طرح کاوش در این تپه اظهار داشت: ما تنها منتظر استعلام سازمان میراث فرهنگی مبنی بر ضروری بودن اهمیت کاوش در محوطه از پژوهشکده باستان شناسی کشور هستیم تا کارمان را شروع کنیم.

عبداللهی با اشاره به این که این تپه باستانی دارای محوطه‌ای حدود چهار هکتار و ارتفاع پنج متر از سطح زمین‌های اطراف است، ابراز کرد: آثار کشف شده از لایه‌های سطحی این تپه متعلق به نیمه دوم هزاره دوم تا نیمه اول هزاره اول است.