شادگان

شوش در آستانه ثبت جهانی قرار دارد اما به‌دلیل فراز و نشیب‌هایی که اداره میراث‌فرهنگی خوزستان و شهرستان شوش در طی سالهای گذشته داشته است نتوانسته مدیریت جامعی در این شهر باستانی داشته باشد. این درحالی است که فعالان میراث‌فرهنگی و کارشناسان تاکید دارند که مدیریت شوش باید شایسته و همه فن حریف باشد. خبرگزاری میراث‌فرهنگی ـ گروه میراث‌فرهنگی ـ می‌گویند اولین کلنگ‌ باستان‌شناسی ایران در شوش زده شد. شهری که پشتوانه تاریخی آن به چند هزارسال پیش می‌رسد.

مجتبی گهستونی: تالاب بین المللی شادگان در استان خوزستان به دلیل شباهت هایی که به هور هویزه و هورالعظیم داشت بخشی از آموزش های رزمی و عملیات شناسایی رزمندان در طول جنگ تحمیلی را در خود شاهد بود.

آن هنگام که شعله جنگ در آبادان و خرمشهر فروزان شد و مردم را آواره شهرها و روستاهای دور و نزدیک کرد شادگان با تالابش پذیرای مردم جنگ زده شد.

پریتا دائمی: فروردین ۱۳۹۰ بود. خود را برای نخستین بار در خوزستان یافتیم. من به همراه تعداد دیگری از راهنمایان طبیعت گردی ، برای شناسایی بخشی از پتانسیل‌های فرهنگی و طبیعت‌گردی خوزستان به این استان سفر کرده و در این میان به چند سایت مطلوب برای پرنده‌نگری نیز برخورد کردیم.

پس از رسیدن به راه‌آهن اهواز، به همراه مجتبی گهستونی از روزنامه نگاران و راهنمایان محلی ، به سمت شهر شادگان در جنوب اهواز به‌راه افتاده و پس از طی ۷۰ کیلومتر به تالاب بین المللی شادگان رسیدیم. این تالاب بین سه‌راهی دارخوین در جاده اهواز ـ آبادان و شهر شادگان واقع شده و روستاهای "صراخیه" و "رْگبه" نیز از روستاهای هم‌جوار تالاب هستند. با هماهنگی یکی از ساکنان روستای صراخیه ــ آقای فرسایی ــ به گشت‌زنی با قایق داخل تالاب پرداخته و در شگفت از پرواز "گلاریول‌ها"، "حواصیل‌های زرد" و ... در اطراف خود به پیش رفتیم.

تصویر روی جلد آلبوم خوزستان زیبا نگاه 2مراسم و آیین‌های بسیاری در میان اقوام مختلف ایرانی و در روستاهای دوردست برگزار می‌شود كه به دلایل بسیاری در حال فراموش شدن هستند. نوشتار زیر معرفی یكی از این مراسم است.    

خبرگزاری میراث فرهنگی، گردشگری - اعراب ساکن خوزستان رسمی دیرینه و مراسمی نمادین در مجالس خود دارند که معمولاً این مراسم در محلی به نام "مضیف" که کپر یا اتاقی بزرگ در کنار محل زندگی یا خانه شیخ است، برگزار می‌شود. در گذشته مضیف کارکردهای بسیاری داشت ازجمله محل رتق و فتق امور قبیله، محل داوری و حل اختلاف، مرکز تبادل اخبار و اطلاعات، محل تشکیل مجلس اعیان و شورای ریش سفیدان بود .(هنر و مردم، شماره 5، بهار 1385)

در این مجلس و مضیف بود که شیخ دستور آماده سازی قهوه، این مراسم نمادین پر از راز و رمز را صادر می کرد؛ قهوهای که در این مراسم استفاده می‌شد، قهوه آسیاب نشده بود و بیشتر از کشورهای حاشیه خلیج فارس تهیه می‌شد.

ابتدا قهوه را با وسیله‌ای دو شاخه به نام مهماس که شبیه مقاش می‌باشد در ظرفی ریخته و تفت می‌دهند و آنگاه آن را در هاون آسیاب کرده و برای مراسم آماده می‌کنند؛ پس از آن در ظرفی بزرگ به نام "گم گم" که چیزی شبیه گلاب‌پاش‌های قدیمی و از جنس ورشو (مفرغ) است، آب ریخته و پس از جوش آمدن، قهوه آسیاب شده را اضافه کرده و از هل هم برای خوش طعم شدن آن استفاده می‌كنند.

هنگامی که قهوه آماده سرو باشد ساقی آن را در ظرف کوچکتری به نام  "دله" که شبیه همان "گم گم" است ریخته و سپس این مراسم آیینی با زیرکی و دانایی ساقی ادامه می‌یابد.